Stránky

sobota 16. mája 2026

Ewa Farna: Perpetuum mobile (traducción de letras/ lyrics translation)

 

        Zaujímavá nová pieseň od Ewy Farnej, ktorá nás núti zamyslieť sa nad tým, či pracujeme, aby sme žili, alebo žijeme, aby sme pracovali...a že žiadna práca nám nikdy nenahradí plnohodnotné zdravie, vzťahy a psychickú pohodu 😉💊⏰📈💖Dobrú nôcku 😘😴

        Una nueva canción interesante de Ewa Farna que nos hace pensar sobre si trabajamos para vivir o vivimos para trabajar...y que ningún trabajo nunca puede sustituir plenamente la salud, las relaciones yn nuestro bienestar mental 😉💊⏰📈💖 Buenas noches a todos 😘😴

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

        A new interesting song by Ewa Farna that makes us think about whethet we work to live or we live to work...and that no job can substitute fully our health, relationships and mental well-being 😉💊⏰📈💖 Good night to everyone 😘😴


EWA FARNA- PERPETUUM MOBILE

Za pět dvanáct, i tak nejedu přesně
Jazyk na neprůstřelný vestě,
Jsem vítěz?
Jsem snad vítěz?

Doba si to žádá
Tak pořád víc nakládám
Na unavený záda
Navenek jako skála
Pod ní jsem jak dítě
Furt malý dítě

A jen tak
Mezi náma
Co je úspěch?
Když z toho, co děláme
Mizí mi úsměv

Ve spěchu, bez nádechu
Perpetuum mobile
Když točíme se v kruhu, tak nedojedem do cíle

Už ani nevíme
Na co si připíjet

Ve spěchu, bez nádechu
Perpetuum mobile
Když točíme se v kruhu, nikdy nedojedem do cíle

Mám po sobě jen chtít zas a znova něco za něco
Každou chvíli být od sebe na míle tak daleko
Co ze mě zbývá
Když se nedíváš?

Ale my chceme víc, jedeme si pro víc,
Možná děsí nás klid,
Jakou cenu má, co neodmítá se,
A zapomínám ptát se

Jakou daň už dál
Nezvládám splácet

A jen tak
Mezi náma
Co je úspěch?
Když z toho, co děláme
mizí mi úsměv

Ve spěchu, bez nádechu
Perpetuum mobile
Když točíme se v kruhu, nikdy nedojedem do cíle

Už ani nevíme
Na co si připíjet

Ve spěchu, bez nádechu
Perpetuum mobile
Když točíme se v kruhu, nikdy nedojedem do cíle

Kde jsme to vzali,
Že štěstí znamená víc práce?

Asi báli sme se,
Že bude málo
Asi vzdálit se od sebe, to nás to stálo
Tak kdy budem zralý na to bourat vzorce

Je to tak podivnej koncept
Neumět mít k sobě soucit
A víc času na začátku konce

Bojím se, že jsem taky taková
Že to mám někde v sobě vyrytý
Že se sama jinak nechovám
Možná jsme všichni stejně rozbitý

Už ani nevíme, na co si připíjet
Ve spěchu, bez nádechu
Perpetuum mobile
Když točíme se v kruhu, nikdy nedojedem do cíle

Mezi náma, co je úspěch,
Když z toho, co děláme, mizí mi úsměv
Nechci ho znova pustit, už ne



Perpetuum mobile

Doce menos cinco, de todas maneras no voy llegar a tiempo exacto
La lengua en la chaleca antibalas
ˁ Soy una ganadara?
ˁ Acaso soy ganadora?

Los tiempos se lo piden
Así que me voy cargando cada vez más
A mi espalda cansada
Por fuera como una roca
Bajo ella soy como una niña
Todavía una niña pequeña

Y solo
Entre nosotros
ˁQué es un éxito?
Cuando de lo que hacemos
Desaparece mi sonrisa

Con prisa, con inspiración
Perpetuum mobile
Cuando nos movemos en el círculo, no vamos a llegar al destino

Ya ni siquiera sabemos
A qué brindar

Con prisa, con inspiración
Perpetuum mobile
Cuando nos movemos en el círculo, no vamos a llegar al destino

Debo pedir de mi misma de nuevo y algo por algo
En cada momento estar de millas tan lejos de mi misma
Que queda de mí
ˁ Cuando no me miras?

Pero nosotros queremos más, vamos por más
Puede que nos asusta la paz
Qué precio tiene, que no se rechaza
Y olvido preguntar

Qué impuesto ya no puedo
Pagar más

Y solo
Entre nosotros
ˁQué es un éxito?
Cuando de lo que hacemos
Desaparece mi sonrisa

Con prisa, con inspiración
Perpetuum mobile
Cuando nos movemos en el círculo, no vamos a llegar al destino

Ya ni siquiera sabemos
A qué brindar

Con prisa, con inspiración
Perpetuum mobile
Cuando nos movemos en el círculo, no vamos a llegar al destino

ˁ Dónde llegamos a que
Más trabajo significa la felicidad?

Quizás hemos tenido el miedo
Que será poco
Alejarnos de nosotros mismos, eso era nuestro precio
Así que, cuando vamos a ser maduros para romper las esquemas

Es un concepto tan extraño
No saber tener la compasión de uno mismo
Y más tiempo al principio del fin

Tengo miedo que también hago lo mismo
Que lo tengo grabado en algún lugar de mí
Que yo misma no comporto de manera diferente
Puede que todos somos rotos de misma manera

Ya ni siquiera sabemos
A qué brindar
Con prisa, con inspiración
Perpetuum mobile
Cuando nos movemos en el círculo, no vamos a llegar al destino

Y solo
ˁEntre nosotros, que es un éxito?
Cuando de lo que hacemos
Desaparece mi sonrisa
No quiero dejarlo ir de nuevo, ya no


Perpetuum mobile

Five to twelve, I´m going to be late anyway
A tongue on the bulletproof vest
Am I a winner?
Am I a true winner?

Those times ask for it
So I always load more and more
On my tired back
From outside, I am like a rock
Below it, I am like a child
Still a small child

And just
Between us
What is a success?
When from what we do
Disappears my smile

In a hurry, with no inspiration
Perpetuum mobile
When we move in a circle, we don´t get to the destination

We don´t know anymore
To what to propose to toast

In a hurry, with no inspiration
Perpetuum mobile
When we move in a circle, we don´t get to the destination


Should I ask once and again from me something in exchange for something else
Every moment, being so many miles away from myself
What will remain from me
When you don´t look?

But we want more, we go for more
Maybe we are scared of calm and peace
How much it costs, what you don´t refuse
And I forget to ask

What kind of price
I can´t take to pay anymore



And just
Between us
What is a success?
When from what we do
Disappears my smile

In a hurry, with no inspiration
Perpetuum mobile
When we move in a circle, we don´t get to the destination

We don´t know anymore
To what to propose to toast


In a hurry, with no inspiration
Perpetuum mobile
When we move in a circle, we don´t get to the destination

Where do we get to the fact
That happiness means more work?

We may have been afraid
That it will be too little
To distance from ourselves, that was the price we had to pay
So when we will be mature enough to break the patterns

It´s such a strange concept
To not to have a compassion to ourselves
And have more time at the beginning of the end

I´m afraid that I´m like this, too
That I have it carved somewhere in me, too
That I myself don´t act in a different way
Maybe we all are broken the same way

We don´t know anymore
To what to propose to toast
In a hurry, with no inspiration
Perpetuum mobile
When we move in a circle, we don´t get to the destination

And just
Between us
What is a success?
When from what we do
Disappears my smile
I don´t want to let it go, not anymore


Žiadne komentáre:

Zverejnenie komentára